Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Inspired By ვასილ ერნუ.( “დაბადებული საბჭოთა კავშირში” )

სიტყვა стиляга–ს ზუსტი ქართული შესატყვისი არ არსებობს, მაგრამ წიგნის “დაბადებული საბჭოთა კავშირში” მთარგმნელებმა მას “ჩაცმის გიჟი” უწოდეს. დაე, ერქვას “ჩაცმის გიჟი”, მთავარი ხომ ჩვენთვის ამ სიტყვის მნიშვნელობაა…

საბჭოთა კავშირში, ხელისუფლება ადამიანის ცნობიერებაზე გაბატონებას ცდილობდა. გამოსდიოდათ კიდეც და ამისი ბევრი მაგალითი არსებობს. სულ რომ არცერთი დავასახელოთ, მთავარი – შედეგი უკვე სახეზეა. “დამორჩიელბულ” ადამიანებს თავიანთ ჭკუაზე მართავდნენ და უნერგავდნენ იდეოლოგიას, რომლის თანახმადაც ლენინი მუდამ ცოცხალი იყო, ხოლო სექსი არ არსებობდა.

ასეთ ვითარებაში, არსებობდა ერთი უჩვეულო სიტყვა – “ჩაცმის გიჟი”. სიტყვა, რომლის უკანაც ბევრი ახალგაზრდა იმალებოდა და სტატუსი, რომელსაც დიდი ძალისხმევით ატარებდნენ. ადამიანებს, რომლებსაც “ჩაცმის გიჟები” ერქვათ, გარიყულებიც იყვნენ და იმავდროულად საზოგადოებაში მიღებულნიც. ქვეყანაში, სადაც სტაბილურობა და ერთნაირობა სუფევდა, გამოარჩევდით ჭრელ ტანისსამოში გამოწყობილ, მყვირალა ჰალსტუხებით დამშვენებულ, გამაოგნებული აქსესუარებით შემკულ გოგო–ბიჭებს, რომლებიც კონტრაბანდულ მუსიკას უსმენდნენ და გამუდმებით ეწეოდნენ სიგარეტს.

50–იანი წლების ახალგაზრდებმა, პრაქტიკულად შექმნეს ცხოვრების ახალის სტილი. ახასიათებდათ განსხვვებული გემოვნება წიგნებსა თუ მუსიკაში. განსხვავებული ქცევა კი, ბუნებრივია აღიზიანებდა საბჭოთა მოქალაქის მონოქრომულ მზერას. “ჩაცმის გიჟების” სლენგი ძირს უთხრიდა რევოლუციურ შემართებას და ჰეროიზმს. ხელისუფლება კი როგორც ყველაფერ “ინდივიდუალურს” მათაც უპირისპირდებოდა. ერთმევდნენ ნივთებს, სჭრიდნენ თმას, აჯარიმებდნენ და არ უშვენდნე კონცერტებსა თუ წვეულეებზე.

წაიკითხეთ ბოლომდე ნახე ჩემ ახალ ბლოგზე : ) 

Advertisements